Papier hier! Papier hier!

Holle Bolle Gijs roept het nog elke dag in de Efteling, maar in onze dienstencheque-wereld loopt het papierwerk op de laatste benen. In onze groep zijn er nu al de eerste kantoren die 100% elektronische dienstencheques verwerken. Einde van een tijdperk.

We hebben er ooit op gevloekt op die papieren cheques. Hoeveel uren hebben we niet besteed aan die berg? Scheuren, stempelen en dan de telmachine in. Meermaals vlogen de cheques alle richtingen uit! Frustratie en plezier tegelijk! Vorig jaar verwerkten we bijna 3 miljoen cheques. Stel je voor dat je die allemaal moet tellen enzo. Waauw!

Sommige collega’s namen die cheques vroeger zelfs mee naar huis omdat de kinderen graag het stempelen voor hun rekening namen. En dan waren er natuurlijk ook de talloze verhalen van de verdwenen cheques. De handtas gestolen, de hond die ze had verscheurd (dienstencheques zijn bijna even lekker als huiswerk van de kinderen) en tal van andere wilde verhalen.

Nu hou ik zelf wel van wat melancholie, van heimwee naar vroeger en van het genoegen van papier in mijn handen te hebben. Zo lees ik mijn krant nog altijd lekker op papier. Bladeren is gewoon veel leuker dan scrollen. En beter voor de ogen.

Maar de echte waarde van de papieren cheques gaat voor mij verder dan nostalgie en melancholie. De echte waarde zat voor mij in het échte contact met onze collega’s. Terwijl de cheques meermaals per maand werden overlopen en in de planning werden gezet, ontstonden vaak de boeiendste gesprekken. Over de job dat zeker, hoe gaat het bij die ene klant? Hoe zwaar het soms was in combinatie met het gezin, maar ook hele andere thema’s kwamen aan bod. De feestplannen van de communie van de kleinste, een operatie van de hond in aantocht tot raad vragen over relaties die nog moesten starten of eindigen. De papieren cheques zorgden voor verbinding en op die manier leerden we binnen ons bedrijf elkaar beter en beter kennen. In beide richtingen trouwens.

Nu de tijd staat niet stil! En nu de maaltijdcheques, de planning, de loonbrief en dus ook de cheques volledig digitaal worden sparen we allemaal veel tijd uit. Minder tellen, scheuren en stempelen, minder verplaatsingen naar kantoor.

Maar of dit de schoonheid van de sector, de samenwerking, de jobtevredenheid verhoogt? Het is een groot vraagteken. Ik ben supertrots op de app die we speciaal ontwikkelden voor de klanten en collega’s. Het maakt de communicatie op zoveel manieren beter en eenvoudiger.

Maar stiekem denk ik zeker nog aan dat contact zonder schermpje tussen. Ik vraag me af hoe dat ondertussen gaat met die communiefeesten, met die zieke hond of met die relaties die in de steigers staan.

Binnen enkele maanden vieren we met een groot feest ons twintigjarig bestaan. Ik kijk er nu al zo hard naar uit! Zelf ben ik niet zo’n danser dus ik ga zoveel mogelijk babbels doen met collega’s. Met een drankje in de hand, zonder cheques, en gewoon ’s horen, hoe gaat het met jou? Nog speciale dingen in het vooruitzicht? Hoe is het met jou en met de hond?

Misschien moeten we eens kijken of we geen confetti-kanon kunnen inhuren en daar de laatste cheques in versnipperen? Een waardig en feestelijk afscheid van een van de belangrijkste succesfactoren van een dienstencheque-samenwerking!